{"id":12139,"date":"2022-02-03T12:37:16","date_gmt":"2022-02-03T11:37:16","guid":{"rendered":"https:\/\/osp.wezewo.info\/?page_id=12139"},"modified":"2022-02-03T12:37:16","modified_gmt":"2022-02-03T11:37:16","slug":"historia-wezewa","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/osp.wezewo.info\/?page_id=12139","title":{"rendered":"Historia W\u0119\u017cewa"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\n
<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>
\n

B\u0105d\u017acie, {dzie}, tako m\u0105drzy, jako\u0107 s\u0105 w\u0119\u017cewie m\u0105drzy.<\/em><\/p>\n\n\n\n

[Kazania Gnie\u017anie\u0144skie o \u015bw. Bart\u0142omieju (kazanie 6, rok oko\u0142o 1409]<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

Aby pozna\u0107 histori\u0119 W\u0119\u017cewa, nale\u017cy zaznajomi\u0107 si\u0119 z rodem W\u0119\u017c\u00f3w, dzi\u0119ki kt\u00f3remu na pocz\u0105tku XV wieku powsta\u0142a nasza miejscowo\u015b\u0107. Jak podaje D\u0142ugosz w swoich Kronikach<\/em>, r\u00f3d W\u0119\u017c\u00f3w herbu Prawdzie (Prawdzic), pochodzi\u0142 z p\u00f3\u0142nocnej Lotaryngii, dzisiejszej p\u00f3\u0142nocnowschodniej Francji i po\u0142udniowej Belgii. Protoplasta tej ga\u0142\u0119zi rodu, przyby\u0142 na teren dzisiejszej Polski prawdopodobnie na prze\u0142omie XIII i XIV wieku i na pocz\u0105tku osiedli\u0142 si\u0119 w Gda\u0144sku, gdzie za\u0142o\u017cy\u0142 kantor i trudni\u0142 si\u0119 handlem.<\/p>\n\n\n\n

W XIV wieku handlowano g\u0142\u00f3wnie drewnem, miodem, woskiem, futrami zwierz\u0105t, s\u0142owem wszystkim, co pochodzi\u0142o z puszcz i las\u00f3w. W  Gda\u0144sku kupowano \u015bledzie (bardzo cenione  w \u015bredniowieczu) i inne ryby morskie, ale sprowadzano r\u00f3wnie\u017c dobra luksusowe, czyli technologie budowlane zamk\u00f3w, pa\u0142ac\u00f3w, a tak\u017ce technologie wyrobu broni. G\u0142\u00f3wnymi klientami naszego bohatera by\u0142 z pewno\u015bci\u0105 Zakon Krzy\u017cacki i Kr\u00f3l Polski. W roku 1308 po rzezi Gda\u0144ska dokonanym przez krzy\u017cak\u00f3w, Miko\u0142aj W\u0105\u017c pojawia si\u0119 jako dworzanin Kr\u00f3la \u0141okietka, a p\u00f3\u017aniej jak podaje W\u0142adys\u0142aw Konopczy\u0144ski w Polskim<\/em> S\u0142owniku Biograficznym<\/em> \u201eo\u017cywion\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 polityczn\u0105 M-a przyjmuje si\u0119, \u017ce Kazimierz Wielki powo\u0142a\u0142 go do przybocznej rady kr\u00f3lewskiej.\u201d[1]<\/a> W zas\u0142ugi za swoj\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119  Miko\u0142aj W\u0105\u017c otrzymuje ziemie w B\u0142oniu pod Warszaw\u0105, a po \u015bmierci Kr\u00f3la Kazimierza Wielkiego[2]<\/a> ziemia Zakroczymska jak i B\u0142onie przechodzi w r\u0119ce ksi\u0119cia mazowieckiego Siemowita III, kt\u00f3ry wkr\u00f3tce umiera. W\u0142adz\u0119 po nim przejmuje Janusz I Stary i automatycznie r\u00f3d W\u0119\u017c\u00f3w herbu Prawdzie staje si\u0119 lennikiem ksi\u0119cia mazowieckiego.<\/p>\n\n\n\n

W Encyklopedii Powszechnej<\/em> z 1861 roku autor Samuel Orgelbrand wspomina  \u201ejak to okazali\u015bmy z dokument\u00f3w autentycznych, z kt\u00f3rych pierwszy odnosi Miko\u0142aja W\u0119\u017ca z Dobrzankowa, do \u015blepowro\u0144czyk\u00f3w, a drugi mie\u015bci go pod herbem W\u0105\u017c\u201d[3]<\/a>. Pierwszym, bezpo\u015brednim dowodem na to, i\u017c by\u0142a to rodzina zamieszkuj\u0105ca ziemi\u0119 ciechanowsk\u0105 w XV wieku, jest wzmianka zacytowana w ksi\u0105\u017cce Mazowiecka elita feudalna p\u00f3\u017anego \u015bredniowiecza<\/em> autorstwa Jana Pi\u0119tka \u201eO tym, \u017ce nale\u017celi do Prawdzic\u00f3w przekonuje piecz\u0119\u0107 Miko\u0142aja W\u0119\u017ca kasztelana ciechanowskiego przywieszona do dokumentu z 1438 roku perg. podkomorzym wyszogrockim pisa\u0142 si\u0119 z Dobrzankowa na piecz\u0119ci widnia\u0142 Prawdzic\u201d<\/em>[4]<\/a>. Przez ponad wiek r\u00f3d W\u0119\u017c\u00f3w herbu Prawdzie osiedla\u0142 si\u0119 w r\u00f3\u017cnych miejscach na ziemiach polskich, najwi\u0119cej na Podlasiu i Polesiu, tak\u017ce w Ma\u0142opolsce, my jednak\u017ce zajmiemy si\u0119 przede wszystkim Prawdzicami z Mazowsza.<\/p>\n\n\n\n

W czasach konflikt\u00f3w i wojen W\u0119\u017cowe wykazali si\u0119 zapewne licznymi zaletami, bo w nagrod\u0119 otrzymali w 1404 r. Wr\u00f3blewo, a w 1415 roku Dobrzankowo i tu osiedlili si\u0119 na sta\u0142e. Wkr\u00f3tce poprzez zakup ziemi i darowizny znacznie powi\u0119kszyli swe dobra i stali si\u0119 posiadaczami kilku wsi w pobli\u017cu dzisiejszego Dobrzankowa: w 1425 roku pozyskali Lisiog\u00f3r\u0119 i Gostkowo, rok p\u00f3\u017aniej W\u0119\u017cewo, Bogate kupili w 1444 r., (i od tego czasu mo\u017cna  te\u017c nazywa\u0107 ich Bogackimi) nast\u0119pnie Wielodr\u00f3\u017c, Krzy\u017cewo, cz\u0119\u015b\u0107 \u017bbik\u00f3w, Obr\u0105b, Bobowo (1444), Zblich\u0119 (1446). Po zje\u017adzie ksi\u0105\u017c\u0105t mazowieckich w Czerwi\u0144sku, w 1452 roku, Ksi\u0105\u017c\u0119 Mazowiecki Janusz obdarowa\u0142 Miko\u0142aja, kasztelana ciechanowskiego, ziemi\u0105 ko\u0142o Czerska (stolica \u00f3wczesnej ziemi mazowieckiej, miejscowo\u015b\u0107 obok G\u00f3ry Kalwarii). W 1443 roku, syn kasztelana, Miko\u0142aj, wraz z \u017con\u0105 Jadwig\u0105 z Wilki, dosta\u0142 dobra w postaci 7 wsi w pow. Czerskim[5]<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

R\u00f3d W\u0119\u017c\u00f3w otrzyma\u0142 nie tylko liczne nadania ziem, jego cz\u0142onkowie piastowali r\u00f3wnie\u017c wysokie godno\u015bci w ksi\u0119stwie mazowieckim: byli podkomorzymi, kasztelanami i w ko\u0144cu syn Miko\u0142aja W\u0119\u017ca z Dobrzankowa (kasztelana), tak\u017ce Miko\u0142aj, w 1469 zosta\u0142 Wojewod\u0105 Mazowieckim. Ta godno\u015b\u0107 jest najwi\u0119kszym osi\u0105gni\u0119ciem \u201enaszych\u201d W\u0119\u017c\u00f3w. Po \u015bmierci Boles\u0142awa IV Ksi\u0119cia Mazowieckiego jego synowie podzielili ziemie i wojewoda zosta\u0142 poddanym dw\u00f3ch ksi\u0105\u017c\u0105t mazowieckich. Ziemia ciechanowska, w kt\u00f3rej mieszka\u0142, nale\u017ca\u0142a do ksi\u0119cia Janusza II, a ziemia Czerska do Ksi\u0119cia Konrada III[6]<\/a>. W 1478 roku Miko\u0142aj \u201e\u015bwiadkowa\u0142\u201d na dokumencie przywileju Boles\u0142awa V dla szlachty ziemi warszawskiej, zakroczymskiej i nurskiej, co pokazuje, \u017ce doszed\u0142 do najwy\u017cszych godno\u015bci na Mazowszu.<\/p>\n\n\n\n

 W 1526 roku Mazowsze zosta\u0142o wcielone do korony Polskiej, a w 1544 roku wyrokiem s\u0105du kr\u00f3lewskiego Zygmunta Augusta w Lublinie, wszystkie dobra W\u0119\u017c\u00f3w Bogackich zosta\u0142y skonfiskowane i przesz\u0142y na w\u0142asno\u015b\u0107 Kr\u00f3la. Tak si\u0119 ko\u0144czy historia rodu Prawdzic\u00f3w na tych terenach. Wszystkie licz\u0105ce si\u0119 rodziny szlacheckie z naszego terenu by\u0142y skoligacone z W\u0119\u017cami herbu Prawdzic. Babka \u015bw. Stanis\u0142awa Kostki z Rostkowa, R\u00f3\u017ca Bogacka, by\u0142a  wnuczk\u0105  Miko\u0142aja W\u0119\u017ca Wojewody Mazowieckiego. Brat Miko\u0142aja, Stanis\u0142aw Bogacki, kasztelan Ciechanowski, wyda\u0142 swoj\u0105 c\u00f3rk\u0119 za Wac\u0142awa Brzeskiego staro\u015bcica P\u0142ockiego. Posiad\u0142o\u015bci ko\u0142o Czerska pozosta\u0142y w rodzinie, na nasze tereny W\u0119\u017cowie ju\u017c nie powr\u00f3cili.<\/p>\n\n\n\n

Ciekawostk\u0105 jest to, i\u017c w powie\u015bci Henryka Sienkiewicza pt: \u201eKrzy\u017cacy\u201d pojawia si\u0119 posta\u0107 Lafordza z Lotaryngii, kt\u00f3ry by\u0142 przyjacielem Zbyszka z Bogda\u0144ca. Pierwowzorem tej postaci by\u0142 prawdopodobnie przodek naszego Miko\u0142aja W\u0119\u017ca. Sienkiewicz bardzo dobrze zna\u0142 histori\u0119 W\u0119\u017c\u00f3w, poniewa\u017c by\u0142 cz\u0119stym go\u015bciem w dworku Ostrogskich w Lesznie pod Przasnyszem.<\/p>\n\n\n\n\n\n

  1. Og\u00f3lna charakterystyka wsi dzi\u015b<\/strong><\/li><\/ol>\n\n\n\n
    \"\"<\/figure>
    \n

    Wie\u015b W\u0119\u017cewo usytuowana jest w Polsce, w p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci woj. Mazowieckiego, w powiecie przasnyskim, w odleg\u0142o\u015bci 12 km na po\u0142udnie od Przasnysza. Administracyjnie W\u0119\u017cewo jest jednym z 24 so\u0142ectw i jedn\u0105 z 54 miejscowo\u015bci Gminy Krasne. Jest w tej gminie najd\u0142u\u017csz\u0105 miejscowo\u015bci\u0105 i drugim co do wielko\u015bci\u00a0 so\u0142ectwem. W\u0119\u017cewo nale\u017cy do parafii Krasne, dekanatu makowskiego i diecezji P\u0142ock. Liczba ludno\u015bci wynosi ponad 300 os\u00f3b.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

    Pierwsza wzmianka o wsi W\u0119\u017cewo pochodzi z pocz\u0105tku XV wieku, kiedy to w 1426 roku, Miko\u0142aj W\u0105\u017c z Dobrzankowa herbu Prawdzic (ok. 1380-1456) kupuje od ksi\u0119cia Janusza I 30 w\u0142\u00f3k Lasu Gdzewskiego[7]<\/a>. Rok ten mo\u017cna przyj\u0105\u0107 za dat\u0119 za\u0142o\u017cenia W\u0119\u017cewa. Od przydomku W\u0105\u017c wie\u015b otrzymuje nazw\u0119 W\u0119\u017cewo. W\u0142adys\u0142aw Konopczy\u0144ski w Polskim S\u0142owniku Biograficznym<\/em> pisze tak: \u201dOd jego przydomku W\u0105\u017c sw\u0105 nazw\u0119 otrzyma\u0142a wie\u015b W\u0119\u017cewo za\u0142o\u017cona w r. 1426. Ojciec Miko\u0142aja prowadzi handel z kupcami gda\u0144skimi i gromadzi\u0142 dobra.\u201d[8]<\/strong><\/a><\/em> Wspomniany Miko\u0142aj to p\u00f3\u017aniejszy wojewoda mazowiecki najznamienitszy przedstawiciel rodu. W Studiach z<\/em> Dziej\u00f3w Osadnictwa<\/em> czytamy: \u201ew 1426 r. ksi\u0105\u017c\u0119 sprzedaje W\u0119\u017cowi 30 w\u0142\u00f3k lasu Gdzew \u201eversus hereditatem sbiky\u201d(dziedzicznie)\u201d<\/em>[9]<\/a><\/p>\n\n\n\n

    Ciekaw\u0105 teori\u0119 przedstawiaj\u0105 w Herbarzu polskim<\/em> Adam Boniecki i Szymon Konarski (1899) podaj\u0105c, \u017ce \u201eBogaccy h. Prawdzic z przydomkiem W\u0105\u017c (wansch) prawdopodobnie wzi\u0119tym od wsi W\u0119\u017cowa, dawniej W\u0105\u017cowo, na kt\u00f3rej pierwotnie w ziemi ciechanowskiej dziedziczyli, a kt\u00f3r\u0105 Miko\u0142aj kasztelan ciechanowski, zapisa\u0142 w 1449 roku na ko\u015bci\u00f3\u0142 w Bogatem.\u201d<\/em>[10]<\/a> Teoria ta cho\u0107 interesuj\u0105ca wydaje si\u0119 jednak ma\u0142o prawdopodobna, gdy\u017c przydomek W\u0105\u017c pojawia si\u0119 du\u017co wcze\u015bniej przed przybyciem rodziny Prawdzic\u00f3w na nasze tereny. Druga cz\u0119\u015b\u0107 cytatu o przekazaniu na ko\u015bci\u00f3\u0142 te\u017c jest nieprawdziwa, poniewa\u017c ko\u015bci\u00f3\u0142 w Bogatem powsta\u0142 oko\u0142o 1470-1481 r., a parafia prawdopodobnie w 1449 r., cho\u0107 najstarsza wzmianka o niej pochodzi z 1399 r. Adam Boniecki i Szymon Konarski wyda\u0142 sw\u00f3j Herbarz<\/em> 1899 roku i jak wi\u0119kszo\u015b\u0107 ludzi z tamtej epoki, moim zdaniem, mieli mylne przekonanie o tym, \u017ce wie\u015b i ludzi (ch\u0142op\u00f3w czy kmieci) mo\u017cna by\u0142o swobodnie w \u015bredniowieczu komu\u015b darowa\u0107, przekaza\u0107 lub wymieni\u0107, tak jak to mia\u0142o miejsce w  XIX wieku.<\/p>\n\n\n\n

    W\u0119\u017cewo powsta\u0142o na dw\u00f3ch przywilejach danych od ksi\u0119cia dla osadnik\u00f3w i gospodarza tej ziemi. Przy w spisie osadniczym napisano \u201dcassatum [..] propter perticulum domino rum ducum\u201d, to znaczy UCHYLONY ZE WZGL\u0118DU NA PAN\u00d3W LIDER\u00d3W. W 1473 r. immunitet powt\u00f3rzono r\u00f3wnie\u017c nie<\/strong> zaznaczaj\u0105c jak d\u0142ugo trwa\u0107 mia\u0142a<\/strong> \u201elibertas kmetonum ab omnibus solucionibus\u201d[11]<\/strong><\/a>, <\/em>co w wolnym przek\u0142adzie znaczy WOLNO\u015a\u0106 OD WSZYSTKICH P\u0141ATNO\u015aCI KMIECI. Przywileje te oznacza\u0142y wolno\u015b\u0107 od p\u0142atno\u015bci i danin, tzw: okoliczno\u015bciowych, <\/em><\/strong>z wyj\u0105tkiem podatku na wypadek wykupu ksi\u0119cia z niewoli (swadziebne),  podatku  pobieranego w razie ma\u0142\u017ce\u0144stwa ksi\u0119cia i jego dzieci i w wypadku kupna i wykupu ziemi przez ksi\u0119cia. Po 17 XI 1473 r. ksi\u0105\u017c\u0119  Janusz II przyzna\u0142 Miko\u0142ajowi wieczyste zwolnienie z podatk\u00f3w okoliczno\u015bciowych od wszystkich d\u00f3br w ziemi ciechanowskiej.  Przywilej ten przyni\u00f3s\u0142 korzy\u015b\u0107 w\u0142a\u015bcicielowi ziem przenosz\u0105c na niego prawo pobierania podatk\u00f3w, p\u0142aci\u0107 trzeba by\u0142o ksi\u0119ciu mazowieckiemu 2 grosze praskie czynszu, od 1446 roku, za ka\u017cd\u0105 wie\u015b (nie p\u0142acili wolni osadnicy). W tym to w\u0142a\u015bnie roku Miko\u0142aj W\u0105\u017c otrzyma\u0142 prawo niemieckie[12]<\/a>  na wszystkie wsie posiadane i te, kt\u00f3re b\u0119dzie posiada\u0142, prawo to przyczyni\u0142o si\u0119 do szybkiego rozwoju wsi. To, \u017ce osadnicy nie p\u0142acili bezpo\u015brednio, nie oznacza\u0142o, i\u017c nie mieli \u017cadnych obowi\u0105zk\u00f3w wobec swego wasala. Byli bowiem zobowi\u0105zani do stawienia si\u0119 na ka\u017cde wezwanie ksi\u0119cia i wyruszenia na wojn\u0119 z w\u0142asnym uposa\u017ceniem. Boles\u0142aw IV syn Janusza I Mazowieckiego potwierdzi\u0142 Miko\u0142ajowi w 1470 roku prawo che\u0142mi\u0144skie[13]<\/a> na 5 wsi, ustali\u0142 czynsz w wysoko\u015bci  8 groszy ju\u017c na 8 wsi. W roku 1476 wojewoda otrzyma\u0142 od ksi\u0119cia Konrada III zwolnienie od s\u0142u\u017cebno\u015bci stawiania oraz naprawy zamk\u00f3w i warowni.<\/p>\n\n\n\n

    Zatrzymajmy si\u0119 na chwil\u0119 przy Bogatym i parafii Bogate, do kt\u00f3rej nale\u017ca\u0142o W\u0119\u017cewo przez prawie 500 lat (od 1446 roku). Nie ma dok\u0142adnej daty powstania wsi, lecz wiemy, i\u017c prawdopodobnie nale\u017ca\u0142a do rodziny szlacheckiej, kt\u00f3ra otrzyma\u0142a zgod\u0119 na pobudowanie ko\u015bcio\u0142a i utworzenie parafii ju\u017c w roku 1399. Wkr\u00f3tce potem, rodzina ta prawdopodobnie przeliczy\u0142a si\u0142y na zamiary i zbankrutowa\u0142a, gdy\u017c zacz\u0119\u0142a budowa\u0107 murowany ko\u015bci\u00f3\u0142 w 1414 roku. Wybawieniem z tej trudnej sytuacji okaza\u0142 si\u0119 lokalny magnat Maciej W\u0105\u017c, kt\u00f3ry odkupi\u0142 maj\u0105tek ziemski w ratach, pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 i samo prawo do wybudowania ko\u015bcio\u0142a i parafii w 1444 r., drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Bogatego w 1451 roku. Bardzo mu zale\u017ca\u0142o na tej ziemi, gdy\u017c jak podaje Polski S\u0142ownik Biograficzny<\/em> \u201eW t.r zamieni\u0142 Wr\u00f3blewo za drug\u0105 po\u0142ow\u0119 wsi Bogate.\u201d[14]<\/strong><\/a><\/em>\u00a0 Nast\u0119pnie przy\u0142\u0105czy\u0142 do parafii Bogate swoje wsie, kt\u00f3re jak np.: Lisiog\u00f3ra, Gostkowo i W\u0119\u017cewo nale\u017ca\u0142y do parafii Krasne, a Wielodr\u00f3\u017c do P\u0142oniaw od 1377 roku. Wkr\u00f3tce potem zacz\u0119\u0142a si\u0119 budowa murowanego ko\u015bcio\u0142a w stylu gotyku nadwi\u015bla\u0144skiego, pierwszego w tej okolicy. By\u0142o to na tyle znacz\u0105ce wydarzenie, \u017ce r\u00f3d, w 1444 r.\u00a0 przemianowa\u0142 si\u0119 z W\u0119\u017c\u00f3w Dobrzankowskich na Bogackich z Prawdzic\u00f3w. O \u015bwietno\u015bci i bogactwie W\u0119\u017c\u00f3w i ich nowej siedziby \u015bwiadczy fakt, \u017ce murowany ko\u015bci\u00f3\u0142 stoi tam prawdopodobnie od 1470 roku, podczas gdy w Przasnyszu[15]<\/a> nie by\u0142o w tym czasie murowanych budowli (pierwsza wzmianka z 1564 roku, a klasztor bernardyn\u00f3w dzisiejszych ojc\u00f3w Pasjonist\u00f3w wspomniano w 1585 roku), w s\u0105siedniej parafii Krasne murowany ko\u015bci\u00f3\u0142 powsta\u0142 sto lat p\u00f3\u017aniej, oko\u0142o 1570 roku, w Zielonej dopiero w 2012, a w W\u0119grzynowie nadal funkcjonuje ko\u015bci\u00f3\u0142 drewniany. Miko\u0142aj Wojewoda z Dobrzankowa by\u0142 te\u017c sponsorem budowli sakralnych w Wilce i Pu\u0142tusku.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>
    \n

    W naszej okolicy kr\u0105\u017cy legenda, o pocz\u0105tkach W\u0119\u017cewa m\u00f3wi\u0105ca, i\u017c pierwszymi osadnikami byli czterej rycerze oracze, kt\u00f3rzy otrzymali w darze od swego pana kawa\u0142ki prastarego boru, po rycersku go zagospodarowali czym zyskali uznanie w oczach swojego seniora. Mo\u017cna rzec, \u017ce w ka\u017cdej legendzie jest ziarno prawdy.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

    Miko\u0142aj W\u0105\u017c kupi\u0142 30 w\u0142\u00f3k i podzieli\u0142 je na cztery cz\u0119\u015bci, potwierdza to S\u0142ownik Geograficzny Kr\u00f3lestwa Polskiego<\/em>, gdzie czytamy: \u201eW roku 1567 wie\u015b W\u0119\u017cewo, parafia Bogate, sk\u0142ada si\u0119 z czterech cz\u0119\u015bci maj\u0105cych od 2,5 do 3,5 w\u0142\u00f3k\u201d[16]<\/strong><\/a>. <\/em>W innym \u017ar\u00f3dle dowiadujemy si\u0119 o konkretnym podziale: \u201eW\u0119\u017cowo w\u0142\u00f3k 3 \u2013 3,5 -2,5\u20133\u201d<\/em>[17]<\/a>. Obaj autorzy korzystali z inspekcji i spisu d\u00f3br Kr\u00f3lewskich na Mazowszu, kt\u00f3re zarz\u0105dzono cztery razy. Pierwszy spis mia\u0142 miejsce w 1565 roku za rz\u0105d\u00f3w kr\u00f3la Zygmunta Augusta. Pos\u0142u\u017cy\u0142 on p\u00f3\u017aniej wielu w\u0142adcom Polski do naboru do wojska ch\u0142op\u00f3w i w\u0142a\u015bcicieli ziemi. Urz\u0119dnicy kolejnych w\u0142adc\u00f3w wyznaczali poborowych najpierw jednego z 2,5 w\u0142\u00f3ki gruntu, a p\u00f3\u017aniej jednego z co dziesi\u0105tego \u201edymu\u201d czyli domu, zasad\u0119 t\u0119 zapocz\u0105tkowa\u0142 kr\u00f3l Stefan Batory (tzw: piechota \u0142anowa), a sko\u0144czy\u0142  ostatni car Rosji.<\/p>\n\n\n\n

    Ludno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 kasztelan osadzi\u0142 w Lesie Gdzewskim, sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z jego woj\u00f3w, z kt\u00f3rymi walczy\u0142 z krzy\u017cakami i innymi wrogami ksi\u0119cia Janusza I, ale tak\u017ce z czynszownik\u00f3w, ludzi kt\u00f3rym darowa\u0142 ziemi\u0119 oraz niewolnych je\u0144c\u00f3w pojmanych podczas  wygranych bitew i potyczek. Cz\u0119\u015b\u0107 ziemi na pewno sprzeda\u0142  nap\u0142ywowej ludno\u015bci, kt\u00f3ra przyby\u0142a z innych cz\u0119\u015b\u0107 Polski w poszukiwaniu ziemi i chleba. W Studiach dziej\u00f3w<\/em> osadnictwa<\/em> czytamy: \u201eksi\u0105\u017c\u0119ta mazowieccy prowadz\u0105c akcj\u0119 kolonizacyjn\u0105, kt\u00f3ra na pocz\u0105tku XV w. mia\u0142a bardzo jeszcze dynamiczne tempo, wci\u0105gali do tej akcji tak\u017ce ch\u0142op\u00f3w. Ch\u0142opi ci staj\u0105c si\u0119 pe\u0142noprawnymi posiadaczami ziemi i pe\u0142ni\u0105c s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, przenikali bardzo szybko do stanu szlacheckiego.\u201d[18]<\/strong><\/a><\/em><\/p>\n\n\n\n

    Cz\u0119\u015b\u0107 ziemi kasztelan podarowa\u0142 swemu bratu lub synowi Janowi, w S\u0142owniku<\/em> historyczno-geograficznym ziem polskich w \u015bredniowieczu<\/em>, znajdujemy informacj\u0119: \u201d<\/em>w 1428 Rogala z K. zwany Grad kupuje od Jana z W\u0119\u017cewa cz\u0119\u015bci w Czerwinie.\u201d<\/em>[19]<\/a>, czyli ju\u017c dwa lata po za\u0142o\u017ceniu wsi W\u0119\u017cewo, krewny Miko\u0142aja tytu\u0142owa\u0142 si\u0119 przydomkiem  z W\u0119\u017cewa.  Ksi\u0105\u017c\u0119 Janusz I Mazowiecki prowadzi\u0142 bardzo intensywn\u0105 polityk\u0119 osadnicz\u0105 na swoich ziemiach, prawdopodobnie podarowa\u0142 wspomniane ziemie w Czerwinie (obecnie okolice \u0141om\u017cy) kt\u00f3remu\u015b z W\u0119\u017c\u00f3w, a nast\u0119pnie ziemie te zosta\u0142y sprzedane.<\/p>\n\n\n\n

     Na pocz\u0105tku XV wieku ziemia w W\u0119\u017cewie by\u0142a \u0142akomym k\u0105skiem, dobre do uprawy grunty, przywileje ksi\u0105\u017c\u0119ce i blisko\u015b\u0107 najwi\u0119kszego w regionie miasta Przasnysza, przyci\u0105ga\u0142y wielu ludzi. Niezwykle istotnym czynnikiem szybkiego rozwoju naszych teren\u00f3w by\u0142a tak\u017ce droga, go\u015bciniec nazywany potocznie, ju\u017c w 1353 \u201estar\u0105 drog\u0105 wojenn\u0105\u201d, wed\u0142ug Herbesta i Trzebi\u0144skiego by\u0142a to droga I rz\u0119du[20]<\/a>. Szlak ten prowadzi\u0142 z Warszawy do Kr\u00f3lewca (Kaliningradu), ulega\u0142 modyfikacjom, w zale\u017cno\u015bci od warunk\u00f3w pogodowych, ale z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 przebiega\u0142 przez W\u0119\u017cewo. Podr\u00f3\u017cowali nim kupcy z Mazowsza i po\u0142udniowej Polski, towarem by\u0142y w\u00f3wczas  g\u0142\u00f3wnie olbrzymie stada koni i byd\u0142a na targi i jarmarki, kierowano si\u0119 do Nidzicy przez Janowo, gdzie by\u0142 sk\u0142ad celny przed wkroczeniem do pa\u0144stwa krzy\u017cackiego.  <\/p>\n\n\n\n

     Spr\u00f3bujmy uporz\u0105dkowa\u0107 chronologicznie w\u0142a\u015bcicieli W\u0119\u017cewa: za\u0142o\u017cyciel wsi Miko\u0142aj W\u0105\u017c z Dobrzankowa (I) by\u0142 w latach 1430-1456 kasztelanem ciechanowskim, w 1417-1438 podkomorzym wyszogrodzkim i zarazem kuchmistrzem dworskim w Warszawie.  W 1452 roku uczestniczy\u0142 w zje\u017adzie ksi\u0105\u017c\u0105t mazowieckich w Czerwi\u0144sku, zmar\u0142 w 1456 r.<\/p>\n\n\n\n

                Miko\u0142aj W\u0105\u017c z Dobrzankowa Bogacki (II) (1400-1481), syn Miko\u0142aja kasztelana ciechanowskiego, o\u017ceniony z Jadwig\u0105 z Wiki (Wilgi) mia\u0142 czterech syn\u00f3w i dwie c\u00f3rki o nieznanych imionach, by\u0142 najwybitniejszym przedstawicielem rodziny. W latach 1451-1463 chor\u0105\u017cy ciechanowski, 1462-1463 chor\u0105\u017cy czerski,  od 1463 do 1469 r. kasztelan czerski[21]<\/a> no i wreszcie od 1469 do 1481 r. wojewoda mazowiecki. W roku 1464 by\u0142 przy ksi\u0119ciu Konradzie III na wojnie pruskiej. Po jego \u015bmierci synowie dokonuj\u0105 (1491 r.), podzia\u0142u d\u00f3br: Jakub<\/strong> otrzymuje Lisiog\u00f3r\u0119, Gostkowo, W\u0119\u017cewo i prawo patronatu do altorii w ko\u015bciele w Pu\u0142tusku, Pawe\u0142<\/strong> dostaje Wilk\u0119, Zbrykowo, Sobienie, wsie ko\u0142o Czerska i prawo do patronatu w ko\u015bciele w Wilce, najstarszy syn Jan<\/strong> dziedziczy Bogate, Bobowo, Dobrzankowo, Wielodr\u00f3\u017c, Krzy\u017cewo, zostaje te\u017c wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem W\u0119\u017cewa i Gostkowa oraz ma prawo patronatu w ko\u015bciele w Bogatem, najm\u0142odszy Zygmunt<\/strong>  dostaje Dobrzankowo za W\u0119gierk\u0105, Zblich\u0119 i dwa lasy w ziemi ciechanowskiej.<\/p>\n\n\n\n

                Po \u015bmierci wojewody, w 1491 roku W\u0119\u017cewo przechodzi w r\u0119ce Jakuba (od 1489 r. kanonika warszawskiego), a po jego \u015bmierci, w 1492 r., W\u0119\u017cewo staje si\u0119 w\u0142asno\u015bci\u0105 jego brata, Jana Bogackiego, kt\u00f3ry z drugiego ma\u0142\u017ce\u0144stwa ma dw\u00f3ch syn\u00f3w Miko\u0142aja i Stanis\u0142awa.<\/p>\n\n\n\n

    Miko\u0142aj Bogacki (III wnuk wojewody) \u017ceni si\u0119 oko\u0142o roku 1543 z Zofi\u0105 z Sieczczy. W tym samym roku jego wojownicza ma\u0142\u017conka naje\u017cd\u017ca zbrojnie dw\u00f3r w Sierakowie, w wyniku czego ginie Ambro\u017cy Sierakowski i kilku mieszka\u0144c\u00f3w Sierakowa. W lipcu 1544 roku Miko\u0142aj, w testamencie, daruje swojej \u017conie wszystkie dobra, w tym wie\u015b W\u0119\u017cewo. W tym samym roku zbiera si\u0119 s\u0105d kr\u00f3lewski w Lublinie i jego wyrokiem wszystkie wsie w ziemi ciechanowskiej[22]<\/a> wedle Przasnysza przechodz\u0105 w r\u0119ce kr\u00f3lewskie, a dok\u0142adnie w r\u0119ce urz\u0119dnik\u00f3w kr\u00f3lewskich. Wsie skonfiskowane Zofii Bogackiej, Zygmunt August nadaje w wieczyste posiadanie wojewodzie p\u0142ockiemu, Feliksowi Szre\u0144skiemu z Coko\u0142owa i jego spadkobiercom. Feliks umiera bezpotomnie i wtedy do dzia\u0142ania wkracza Stanis\u0142aw Bogacki, szwagier Zofii.<\/p>\n\n\n\n

    Stanis\u0142aw Bogacki, kasztelan ciechanowski wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bciciel Bogatego i Gostkowa, stolnik 1561, kasztelan ciechanowski przed 1573, senator za Stefana Batorego, chcia\u0142 odzyska\u0107 ziemie ojc\u00f3w, kt\u00f3rych by\u0142 wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem, lecz zosta\u0142 ograny przez Krasi\u0144skich, kt\u00f3rych dobra graniczy\u0142y z ziemiami W\u0119\u017c\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

    Franciszek Krasi\u0144ski herbu \u015alepowron, biskup krakowski 1572-1577, podkanclerzy koronny 1568-1574, od 1560 sekretarz kr\u00f3lewski, dzi\u0119ki swej pozycji w kancelarii kr\u00f3lewskiej, przej\u0105\u0142 cz\u0119\u015b\u0107 ziem nale\u017c\u0105cych do Stanis\u0142awa Bogackiego. Stanis\u0142aw ustali\u0142  z Franciszkiem i jego bratem Wojciechem Krasi\u0144skim, \u017ce odzyska wi\u0119kszo\u015b\u0107 ziemi po Zofii Bogackiej, w ramach umowy, Stanis\u0142aw, jak podaj\u0105 A. Boniecki i S. Konarski w Herbarzu<\/em> Polskim:<\/em> \u201ew 1572 sprzeda\u0142 Franciszkowi Krasi\u0144skiemu W\u0119\u017cewo w Przasnyskim w roku za\u015b 1573 Raborowa\u0142 <\/strong>t\u0119 sprzeda\u017c\u201d<\/em>[23]<\/a> czyli w t\u0142umaczeniu nie chcia\u0142, ale musia\u0142 przekaza\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 ziemi w\u0119\u017cewskiej i Szczuckiej na konto Krasi\u0144skich. Bogacki chcia\u0142 si\u0119 wycofa\u0107 z tej transakcji, poniewa\u017c nie otrzyma\u0142 ani ziem, ani zap\u0142aty za wie\u015b. Nied\u0142ugo potem zmar\u0142 i Franciszek i Stanis\u0142aw, a ziemia (cz\u0119\u015b\u0107 W\u0119\u017cewa) przekazana Krasi\u0144skim zosta\u0142a nazwana Augustowem[24]<\/a>, prawdopodobnie na cze\u015b\u0107 Zygmunta Augusta[25]<\/a> i jego wyroku s\u0105dowego.<\/p>\n\n\n\n

    Stanis\u0142aw zmar\u0142 bezpotomnie i jego ziemie wesz\u0142y w sk\u0142ad d\u00f3br kr\u00f3lewskich, ale ju\u017c bez Augustowa. Najwi\u0119ksze dobra Bogackich, te kt\u00f3re jak W\u0119\u017cewo i Dobrzankowo, nie mia\u0142y wsp\u00f3\u0142w\u0142asno\u015bci, pozosta\u0142y w dobrach kr\u00f3lewskich od lat czterdziestych XVII wieku do trzeciego rozbioru Polski w 1795 roku. Natomiast Bogate, Lisiog\u00f3r\u0119, Gostkowo i cz\u0119\u015b\u0107 Wielodro\u017ca kupili Narzymscy.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>
    \n

    Lustracja Kr\u00f3lewska z 1565 roku informuje, \u017ce na naszych terenach uprawiano g\u0142\u00f3wnie: \u017cyto, owies, j\u0119czmie\u0144, pszenic\u0119, groch, proso, tatark\u0119, konopie i len. Zbiory zb\u00f3\u017c z Dobrzankowa \u201enie by\u0142y przedawane doma, a pan starosta je spuszcza do Gda\u0144ska\u201d,<\/em> czyli drog\u0105 rzeczn\u0105 by\u0142y wysy\u0142ane do Gda\u0144ska i dalej do Europy, rocznie wysy\u0142ano 16 500 litr\u00f3w \u017cyta. Mo\u017cemy przyj\u0105\u0107, i\u017c por\u00f3wnywalne ilo\u015bci zbo\u017ca wysy\u0142ano z W\u0119\u017cewa, cho\u0107 po\u0142ow\u0119 tych ziem pokrywa\u0142y lasy.<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

    Po tych burzliwych wydarzeniach z ko\u0144ca XVI wieku kolejni kr\u00f3lowie przekazywali ziemie na W\u0119\u017cewie, swoim urz\u0119dnikom w nagrod\u0119 czy za zas\u0142ugi. Ci dzier\u017cawcy przyczynili si\u0119 do zahamowania rozwoju wsi. W spisach d\u00f3br kr\u00f3lewskich z 1616 roku s\u0105 oznaczone miejscowo\u015bci W\u0119\u017cewo, Zauzie i Makowica. W pracy Gospodarstwa ch\u0142opskie w<\/em> dobrach kr\u00f3lewskich na Mazowszu w XVI i na pocz\u0105tku XVII wieku<\/em> autorstwa Alicji Wawrzy\u0144czyk czytamy \u201eInteresuj\u0105ce dane dotycz\u0105 trzech wsi. Teren ten dotkni\u0119ty pomorem i g\u0142odem w ko\u0144cu trzeciej \u0107wierci XVI wieku nie zdo\u0142a\u0142 wyr\u00f3wna\u0107 poniesionych wtedy strat. Lustracja 1616 roku wykaza\u0142a na tym terenie poka\u017ana liczb\u0119 w\u0142\u00f3k pustych z kt\u00f3rych cz\u0119\u015b\u0107 le\u017ca\u0142a od\u0142ogiem. Trudno\u015bci pog\u0142\u0119bi\u0142y si\u0119 skoro 1630 roku by\u0142y 43 w\u0142\u00f3ki osta\u0142e\u201d[26]<\/a>.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n

    Gospodarstwa ch\u0142opskie w dobrach kr\u00f3lewskich na Mazowszu, pod koniec XVI i na pocz\u0105tku XVII, p\u0142aci\u0142y 20 groszy od w\u0142\u00f3ki (a powszechn\u0105 danin\u0105 by\u0142a 7 korc\u00f3w owsa), dla wielu ch\u0142op\u00f3w daniny te by\u0142y zbyt wysokie. W Lesznie w 1617 jest odnotowane, i\u017c wolni kmiecie[27]<\/a> opu\u015bcili ziemi\u0119 nale\u017c\u0105c\u0105 do kr\u00f3la. Od lat czterdziestych XVII wieku, z przerwami, wie\u015b W\u0119\u017cewo, niestety, nale\u017ca\u0142a do Krasi\u0144skich, a to nie koniec nieszcz\u0119\u015b\u0107. Potop szwedzki, wojny p\u00f3\u0142nocne, morowe powietrze, szczeg\u00f3lnie te z lat 1707-1711 doprowadzi\u0142y nasz\u0105 miejscowo\u015b\u0107 jak i ca\u0142e p\u00f3\u0142nocne Mazowsze do katastrofy. Blisko \u00bc ludno\u015bci przesta\u0142a istnie\u0107, to wi\u0119cej  ni\u017c podczas  obydwu wojen \u015bwiatowych w XX wieku.<\/p>\n\n\n\n

    O czasach po zarazie nie wiemy nic. Jedyna wzmianka pochodzi z lustracji kr\u00f3lewszczyzn z 1773 roku, czytamy tam \u201ewymienione wsie obsadzone W\u0119\u017cewo i W\u0119grzynowo osadnikami kurpiowskimi\u201d, <\/em>w tym czasie wie\u015b nale\u017ca\u0142a do Krasi\u0144skich. Dzi\u0119ki wizytacji biskupiej w Bogatem oko\u0142o 1783 roku dowiadujemy si\u0119, i\u017c W\u0119\u017cewo powoli odradza si\u0119 po kl\u0119skach \u201eW\u0119\u017cewo Krasi\u0144skiego domy 14, og\u00f3\u0142em ludzi m\u0119\u017cczyzn 37. kobiet 42\u201d[28]<\/strong><\/a><\/em>. Nied\u0142ugo p\u00f3\u017aniej w S\u0142owniku geograficznym Kr\u00f3lestwa Polskiego <\/em>czytamy: \u201eW roku 1827 by\u0142o 15 domy 112 mieszka\u0144c\u00f3w par. Krasne\u201d<\/em>[29]<\/a>, w tym\u017ce \u017ar\u00f3dle znajdujemy opis ziemi w\u0119\u017cewskiej: \u201eW\u0119\u017cewo wie\u015b powiat ciechanowski gmina Zalesie parafia Bogate odleg\u0142a 25 wiorst od Ciechanowa ma 21 dom\u00f3w 194 mieszka\u0144c\u00f3w, 453 morgi w tym 9 nieu\u017cytki osobno Karczma nale\u017cy do d\u00f3br August\u00f3w.\u201d<\/em>[30]<\/a> Z tych informacji wynika, i\u017c w XX wiek wkraczali\u015bmy tak ludni, jak na pocz\u0105tku XVI wieku, historia zatoczy\u0142a ko\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n

    Obraz \u201eDo\u017cynki\u201d, autorstwa Alfreda Wierusza-Kowalskiego, ok. 1910 r.<\/p>\n\n\n\n

    Edukacja<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    Szko\u0142a Parafialna w Bogatem istnia\u0142a prawdopodobnie od pocz\u0105tku powstania parafii, \u201eNajstarsze zapiski z akt ko\u015bcielnych dotycz\u0105ce istnienia nauczania w Bogatem: 28 maja 1586 r.\u201d<\/em>[31]<\/a> Lata 1817-1819 przynosz\u0105 szybki wzrost i rozbudow\u0119 szkolnictwa. W zapiskach wizytacyjnych ksi\u0119dza Jana Langhangi zapisano:\u201e25 lipca J 817 r. Szko\u0142a parafialna. Szko\u0142a parafialna po wydanym urz\u0105dzeniu przez najwy\u017csz\u0105 Izb\u0119 Edukacyjn\u0105 w roku 1809 by\u0142a wprowadzona w Bogatem. Dom o dw\u00f3ch izbach dla uczni\u00f3w i nauczyciela by\u0142 przez dziedzica d\u00f3br pozwalany. Ogr\u00f3d ma\u0142y przydatny i do opa\u0142u wolny wyr\u0105b w boru. Zakre\u015blenie szko\u0142y z wsi pi\u0119ciu w parafii sta\u0142o si\u0119, to jest z Bogatego, Gostkowa, Wielodro\u017ca, Lisiog\u00f3ry, Dobrzankowa, sz\u00f3sta wie\u015b W\u0119\u017cewo do Krasnego od\u0142\u0105czona zosta\u0142a jako temu przyleglejsza<\/strong>\u201d<\/p>\n\n\n\n

    Mamy dow\u00f3d, i\u017c mieszka\u0144cy W\u0119\u017cewa mieli dost\u0119p do edukacji w szkole parafialnej w Bogatem, a od 1817 w Krasnem. Przed II wojn\u0105 \u015bwiatow\u0105, r\u00f3wnie\u017c w W\u0119\u017cewie funkcjonowa\u0142a szko\u0142a podstawowa, mie\u015bci\u0142a si\u0119 ona pod numerem 9, obecnie to dom pa\u0144stwa Zarodkiewicz\u00f3w (na tzw. Krzy\u017c\u00f3wkach, najstarszy murowany dom w W\u0119\u017cewie). Prawdopodobnie w szkole by\u0142a te\u017c biblioteka. Ministerstwo Wyzna\u0144 Religijnych i O\u015bwiecenia Publicznego z 1932 roku opisuje: \u201eW\u0119\u017cewo, Gmina Zalesie w Ciechanowskim (- szkole wys\u0142ano komplety ruchome do 4 p)\u201d.<\/em> Po wojnie uczniowie z W\u0119\u017cewa uczyli si\u0119 w Krasnem i \u017bbikach w dworku po dzier\u017cawcy maj\u0105tku Pa\u0144stwa Bojanowskich.<\/p>\n\n\n\n

    I wojna \u015bwiatowa<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/figure>
    \n

    W 1915 roku Bogate znalaz\u0142o si\u0119 na szlaku bojowym wojsk zaborc\u00f3w. Wie\u015b wchodzi\u0142a w sk\u0142ad systemu umocnie\u0144, kt\u00f3ry ci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 od Opinog\u00f3ry poprzez Zielon\u0105 i Bogate. W\u0119\u017cewo by\u0142o tu\u017c za lini\u0105 umocnie\u0144 w pasie rezerwowym. W ca\u0142ej guberni zniszczenia nieruchomo\u015bci oszacowano na 8,7% stanu przedwojennego: M\u0142awskie \u2013 4,8%, Ciechanowskie – 11,2%, Przasnyskie – 29,6%. W Przasnyskim zniszczono 31,2% budynk\u00f3w,\u00a0 w Ciechanowskim – 13,6%, M\u0142awskim 4,l%.”<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

    II wojna \u015bwiatowa<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    \u201ePierwsze strza\u0142y armatnie s\u0142ycha\u0107 by\u0142o od Chorzel. Powiat przasnyski by\u0142 broniony przez Armi\u0119 Modlin przez 4 dni. Mimo bohaterskiej postawy Wojska Polskiego, 3 wrze\u015bnia Niemcy zaj\u0119li Przasnysz i okolice<\/em>\u201d<\/em> tak podaje strona internetowa zsogate.pl. J\u00f3zef Smole\u0144ski podaje: \u201eBrygada ta pozosta\u0142a przez ca\u0142y dzie\u0144 4 wrze\u015bnia w postawie obronnej wzd\u0142u\u017c linii- Szwejki-\u017bbiki-W\u0119\u017cewo <\/strong>(..) bez \u0142\u0105czno\u015bci z s\u0105siadami i bez wi\u0119kszego nacisku ze strony nieprzyjaciela.\u201d[32]<\/strong><\/a><\/em> Jeszcze w kilku ksi\u0105\u017ckach z kampanii wrze\u015bniowej z 1939 roku znajdziemy, opis linii i powolnego wycofywania si\u0119 w stron\u0119 Warszawy, Armii Modlin, kt\u00f3rej liczne oddzia\u0142y przechodzi\u0142y przez W\u0119\u017cewo. Nad wycofuj\u0105cymi si\u0119 oddzia\u0142ami kr\u0105\u017cy\u0142y Polskie samoloty. Powiat przasnyski razem z innymi powiatami Mazowsza zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do po\u0142udniowo- wschodnich Prus. Ludno\u015b\u0107 z W\u0119\u017cewa, ta zdrowa i m\u0142oda, by\u0142a wywieziona na roboty przymusowe w wi\u0119kszo\u015bci do Prus Wschodnich. W styczniu 1945 roku nast\u0105pi\u0142o wyzwolenie od okupacji hitlerowskiej.<\/p>\n\n\n\n

    Kr\u00f3tki zarys przyrodniczy<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    Nasza miejscowo\u015b\u0107 le\u017cy na trzech rodzajach gleb i wszystkie one s\u0105 pochodzenia wodnego. Najwi\u0119cej jest gleb bielicowych, wytworzonych z gliny zwa\u0142owej, obecna jest ona na po\u0142udnie od lasu i w stron\u0119 Kozina oraz na tzw. parcelach. Na drugim miejscu co do ilo\u015bci, a na pierwszym co do jako\u015bci s\u0105 gleby brunatne, niekt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce od koloru gleby wzi\u0119\u0142a si\u0119 nazwa Krasne. Ten rodzaj gleby ci\u0105gnie si\u0119 od W\u0119grzynowa przez Krasne, W\u0119\u017cewo i \u017bbiki. W W\u0119\u017cewie najwi\u0119cej tej gleby jest na trasie, gdzie kiedy\u015b wyst\u0119powa\u0142y wody powierzchniowe. Obecnie s\u0105 tam rowy melioracyjne, na po\u0142udniu od tzw. Kempin, Kacze\u0144ca przez Podkozin, a\u017c po Sigodu\u0142, kt\u00f3ry \u0142\u0105czy si\u0119 z rowem melioracyjnym z Filip (\u017bbiki) i wsp\u00f3lnie kieruj\u0105 si\u0119 w stron\u0119 W\u0119gierki, by do niej dop\u0142yn\u0105\u0107 w Bogatem. Trzecim rodzajem gleby s\u0105 bielice wytworzone z utwor\u00f3w py\u0142owych wodnego pochodzenia, wyst\u0119puj\u0105ce po trochu w ma\u0142ych skupiskach wsz\u0119dzie.<\/p>\n\n\n\n

                Na koniec naszej historii miejsce, kt\u00f3re nie daje mi spokoju i budzi ciekawo\u015b\u0107: nasza \u201eG\u00f3rka\u201d, czy jest mo\u017cliwe, \u017ce miejsce to by\u0142o grodziskiem strasznych Wiking\u00f3w, mo\u017ce s\u0105 tam ukryte skarby?<\/p>\n\n\n\n

    Pradzieje Pomorza autorstwa MASSOVIA (blog<\/strong>): <\/strong>Nordycko-s\u0142owia\u0144ski smok-\u017cmij odgrywa\u0142 w mitologii obu kultur tak\u017ce rol\u0119 pozytywn\u0105, opieku\u0144cz\u0105. By\u0107 mo\u017ce z czas\u00f3w, kiedy pierwsze pa\u0144stwo Piast\u00f3w chronione by\u0142o przez Wiking\u00f3w, na jego obrze\u017cach powsta\u0142y warownie chroni\u0105ce przed zewn\u0119trznym wrogiem, dla jego odstraszenia z nazwami pochodz\u0105cymi od \u017cmija, takie jak: \u017bmigr\u00f3d nad Barycz\u0105, W\u0119\u017ca i W\u0119\u017cowice ko\u0142o Opola, dwa \u017bmijewa, W\u0119\u017ce i W\u0119\u017cewo na p\u00f3\u0142nocnym Mazowszu<\/strong>, gr\u00f3d \u017bmigr\u00f3d na kt\u00f3rym powsta\u0142 Opat\u00f3w, wzg\u00f3rze \u017bmigr\u00f3d w Sandomierzu, \u017bmijowiska ko\u0142o Pu\u0142aw i Przemy\u015bla.<\/p>\n\n\n\n

    Koniec<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    Z powa\u017caniem<\/p>\n\n\n\n

    Krzysztof Wyszkowski<\/p>\n\n\n\n

    k.wyszkows@wp.pl<\/a><\/p>\n\n\n\n

    Mam nadziej\u0119, \u017ce przedstawiona tu historia stanie si\u0119 zach\u0119t\u0105 do szukania informacji na temat W\u0119\u017cewa i jego dawnych mieszka\u0144c\u00f3w. Przedstawione tu informacje pochodz\u0105 ze \u017ar\u00f3de\u0142, kt\u00f3rych szuka\u0142em, razem z innymi entuzjastami naszej przesz\u0142o\u015bci, przez prawie dwa lata. Zdaj\u0119 sobie spraw\u0119 z bia\u0142ych plam w tej historii i dlatego zachech\u0119cam w\u0119\u017cewiak\u00f3w do dzielenia si\u0119 swoj\u0105 wiedz\u0105 na temat naszej wsi na stronie internetowej OSP W\u0119\u017cewo.<\/p>\n\n\n\n

    Specjalne podzi\u0119kowanie dla os\u00f3b, kt\u00f3re pomaga\u0142y mi zbiera\u0107 materia\u0142y do tej pracy: Ewa Jatel, Benedykt B\u0142aszczak, Stanis\u0142aw Wenda, Bartosz Smosarski, Pawe\u0142 Bojarski, Piotr Jaszczurowski.<\/p>\n\n\n\n

    Podzi\u0119kowania dla bibliotek: publicznej w Krasnem, powiatowej w Ciechanowie, miejskiej w Przasnyszu i pedagogicznej w Przasnyszu.<\/p>\n\n\n\n

    Lista os\u00f3b mieszkaj\u0105cych w W\u0119\u017cewie, kt\u00f3re napotka\u0142em w publikacjach podczas szukania informacji o naszej historii.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    1-) Ksi\u0119ga pochowanych \u017co\u0142nierzy polskich poleg\u0142ych II wojnie \u015bwiatowej tom 3 cz\u0119\u015b\u0107 pierwsza Rurka J\u00f3zef s Micha\u0142a<\/strong> urodzony 1911 W\u0119\u017cewo powiat Ciechan\u00f3w zgin\u0105\u0142 16.03.1945 Przebiarnowo pochowany Drawsko Pomorskie szeregowy 3.p.<\/p>\n\n\n\n

    2 -)& \u221e1933 Ignacy J\u00f3zef Celmer<\/strong> [W\u0119\u017cewo<\/em>; parafia Bogate]<\/p>\n\n\n\n

     strona Genealodzy.pl<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    1890<\/p>\n\n\n\n

    17 W\u0119\u017cewo i Gor\u0105ca

    <\/p>\n\n\n\n

    Dzia\u0142o si\u0119 we wsi Zielona ( trzeciego) pi\u0119tnastego listopada tysi\u0105c osiemset dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105tego roku o godzinie czwartej po po\u0142udniu. O\u015bwiadczamy, \u017ce w obecno\u015bci \u015bwiadk\u00f3w: Micha\u0142a B\u0105dkowskiego lat pi\u0119\u0107dziesi\u0105t cztery i Stanis\u0142awa B\u0105dkowskiego lat dwadzie\u015bcia sze\u015b\u0107, obydw\u00f3ch rolnik\u00f3w zamieszka\u0142ych we wsi Gor\u0105ca, zawarto tego dnia religijny zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski pomi\u0119dzy J\u00f3zefem Baprawskim, kawalerem, \u017co\u0142nierzem rezerwy, urodzonym we wsi W\u0119\u017cewo parafii Bogate, synem prawnych ma\u0142\u017conk\u00f3w, zmar\u0142ego (niegdy\u015b) Jakuba Bapawskiego i jego \u017cyj\u0105cej Marianny z Go\u0142ot\u00f3w, robotnik\u00f3w zamieszka\u0142ych we wsi W\u0119\u017cewo, lat trzydzie\u015bci i Paulin\u0105 Ferenc, pann\u0105 urodzon\u0105 we wsi Gor\u0105ca, c\u00f3rk\u0105 J\u00f3zefa Ferenca i Konstancji z Rydlewicz\u00f3w prawnych ma\u0142\u017conk\u00f3w, rolnik\u00f3w zamieszka\u0142ych we wsi Gor\u0105ca, lat dziewi\u0119tna\u015bcie, zamieszka\u0142\u0105 przy rodzicach. Ma\u0142\u017ce\u0144stwo to poprzedzi\u0142y trzy zapowiedzi og\u0142oszone w ko\u015bcio\u0142ach parafialnych w Zielonej i Bogatem, w dniach: (siedemnastego) dwudziestego dziewi\u0105tego pa\u017adziernika, dwudziestego czwartego pa\u017adziernika \/ pi\u0105tego listopada i trzydziestego pierwszego pa\u017adziernika \/ dwunastego listopada bie\u017c\u0105cego roku.
    Religijny obrz\u0119d ma\u0142\u017ce\u0144stwa dokonany przez miejscowego administratora (zarz\u0105dzaj\u0105cego parafi\u0105). Nowoza\u015blubieni o\u015bwiadczyli, \u017ce umowy przed\u015blubnej nie zawarli. Przeszkody niedopuszczaj\u0105cej do zawarcia ma\u0142\u017ce\u0144stwa nie by\u0142o. Pozwolenie s\u0142owne nowoza\u015blubionej na wst\u0105pienie w zwi\u0105zek da\u0142 osobi\u015bcie, obecny przy akcie ojciec. Akt ten nowoza\u015blubionym i \u015bwiadkom niepi\u015bmiennym przeczytanoi i Nami podpisano.
    Utrzymuj\u0105cy akta stanu cywilnego ks. Jan

    <\/p>\n\n\n\n

    1889
     Bogate 14.05\/26.05.1889r<\/strong>. o godz. 19:00.
    Stawili si\u0119: Antoni Baprawski, rolnik z W\u0119\u017cewa, l. 30 i Adam Dybi\u0144ski, robotnik, l. 30 ze wsi W\u0119\u017cewo, i o\u015bwiadczyli, \u017ce wczorajszego dnia o godz. 20:00 w W\u0119\u017cewie zmar\u0142 Teofil Baprawski, miesi\u0105c maj\u0105cy, syn Juliana i Marianny urodzonej Zygnierska (?), ma\u0142\u017conk\u00f3w Baprawskich.
    Po naocznym przekonaniu si\u0119 o zej\u015bciu Wojciecha, akt sporz\u0105dzi\u0142, odczyta\u0142 niepi\u015bmiennym i sam podpisa\u0142 ks. Dzier\u017canowski \u2013 Administrator parafii Bogate<\/p>\n\n\n\n

    1873
    Bogate dnia 23.01\/04.02.1873r<\/strong>. godz. 14:00
    Stawiaj\u0105cy si\u0119 Jakub Baprawski, rolnik z W\u0119\u017cewa, lat 40
    \u015bwiadkowie; Stanis\u0142aw Balcerzak, rolnik z W\u0119\u017cewa l.40 i Sylwester Bogus\u0142awski, zakrystian z Bogate , l. 72
    Dziecko: p\u0142ci \u017ce\u0144skiej, urodzone w W\u0119\u017cewie dnia 02.02 tego roku o godz. 7.00, z Jakuba i jego prawowitej ma\u0142\u017conki Marianny urodzonej Go\u0142ota, l.33. Dziecku nadano imi\u0119 Maryjanna. Chrzestnymi byli: Stanis\u0142aw Balcerzak i Maryjanna jego zona. Obrz\u0119du dokona\u0142 ks. Stanis\u0142aw \u0141amli\u0144ski

    Bogate dnia 11.12\/23.12.1886r<\/strong>. godz. 11:00
    Stawiaj\u0105cy si\u0119 Antoni Baprawski, rolnik z W\u0119\u017cewa l.28
    \u015bwiadkowie: Franciszek Zarodkiewicz, robotnik z W\u0119\u017cewa, l.30 i Jan Makowski, zakrystian z Bogate, l.70
    Dziecko: p\u0142ci \u017ce\u0144skiej, urodzone w W\u0119\u017cewie dnia 19.12\/21.12 tego roku o godz. 2 rano, z Antoniego i jego prawowitej ma\u0142\u017conki Marianny urodzonej Dudek, l.22. Dziecku nadano imi\u0119 Weronika. Chrzestnymi byli:Franciszek Zarodkiewicz i Weronika jego \u017cona. Obrz\u0119du dokona\u0142 ks. Ignacy Dzier\u017canowski<\/p>\n\n\n\n

    1880-1910<\/p>\n\n\n\n

    Bogate dnia 23.04\/05.05.1889r<\/strong>. godz. 13.00
    Stawaj\u0105cy: Julian Baprawski, rolnik z W\u0119\u017cewa, lat 26
    \u015bwiadkowie: J\u00f3zef Zygnerski, rolnik ze wsi Bia\u0142a (?). lat 59 i Jan Makowski, zakrystian z Bogate, lat 79
    Dziecko p\u0142ci m\u0119skiej, urodzone w W\u0119\u017cewie 14.04\/26.04.1889r. godz. 1.00 rano z Juliana Baprawskiego i jego ma\u0142\u017conki Marianny urodzonej Zygnerskiej, lat 23. Dziecku nadano imi\u0119 Teofil
    rodzice chrzestni: J\u00f3zef Zygnerski i Urszula, jego \u017cona
    ks. Ignacy Dzier\u017canowski

    Bogate dnia 18.08.1870r.<\/strong> godz. 14.00
    Stawaj\u0105cy: Jakub Baprawski, rolnik z W\u0119\u017cewa, lat 40
    \u015bwiadkowie: Julian Ot\u0142owski, rolnik z W\u0119\u017cewa, lat 44 i Sylwester Bogus\u0142awski, zakrystian z Bogate, lat 70
    Dziecko p\u0142ci m\u0119skiej, urodzone w W\u0119\u017cewie 15.08.1870r. godz. 22.00 z Jakuba Baprawskiego i jego ma\u0142\u017conki Marianny urodzonej Go\u0142ota, lat 30. Dziecku nadano imi\u0119 JAN
    rodzice chrzestni: Julian Ot\u0142owski i Agnieszka, jego \u017cona
    ks. Stanis\u0142aw Czapli\u0144ski

    Bogate dnia 11.06\/24.06.1906r<\/strong>. godz. 13.00
    Stawajacy: Wojciech Baprawski, robotnik z Janowa, lat 50
    \u015bwiadkowie: Wojciech Grzeszczak, rolnik z W\u0119\u017cewa, lat 49 i Jan Szafranek, zakrystian z Bogate, lat 54
    Dziecko p\u0142ci m\u0119skiej, urodzone w Janowie 19.05\/01.06.1906r. z Wojciecha Baprawskiego i jego ma\u0142\u017conki Karoliny urodzonej Kwiatkowskiej, lat 40. Dziecku nadano imi\u0119 STEFAN
    rodzice chrzestni: Wojciech Grzeszczak i Katarzyna, jego \u017cona.
    ks. Ignacy Dzier\u017canowski<\/p>\n\n\n\n

    Bibliografia<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    – W. Konopczy\u0144ski, Polski S\u0142ownik Biograficzny, <\/em> Tom 21 strona 104<\/p>\n\n\n\n

      Warszawa 1960<\/p>\n\n\n\n

    – Pe\u0142ka Jerzy \u201eDzieje ochotniczego po\u017carnictwa w powiecie ciechanowskim\u201d (1882-2002)-               Ciechan\u00f3w, 2002<\/p>\n\n\n\n

    – Borkiewicz-Celi\u0144ska Anna \u201eOsadnictwo ziemi ciechanowskiej wieku XV (1370-1526)-     Wroc\u0142aw, 1970<\/p>\n\n\n\n

    – Powi\u0144ski Adolf \u201e Polska XVI wieku pod wzgl\u0119dem geograficzno statystycznym \u201e Warszawa,  1895<\/p>\n\n\n\n

    – Leszek Lewandowski Ksi\u0119ga Poleg\u0142ych Na Polu Chwa\u0142y : \u017bo\u0142nierze Ludowego Wojska  Polskiego\u201d -1974 rok<\/p>\n\n\n\n

    – Adam Boniecki ,Szymon Konarski strona \u201eHerbarz polski\u201d ,Tom I 324, 323,122,126 rok   1899.<\/p>\n\n\n\n

    – Kaspra Niesieckiego  \u201eHerbarz polski\u201d str. 255, 1842<\/p>\n\n\n\n

    – Jan Pi\u0119tka \u201eMazowiecka elita feudalna p\u00f3\u017anego \u015bredniowiecza\u201d -1975 str. 36,38<\/p>\n\n\n\n

    –  El\u017cbieta Zieli\u0144ska \u201eS\u0142ownik biograficzny wojew\u00f3dztwa ostro\u0142\u0119ckiego\u201d  1990<\/p>\n\n\n\n

    – Stanis\u0142aw S\u0142o\u0144ski  \u201e Historia j\u0119zyka polskiego w zarysie\u201d 1953 rok<\/p>\n\n\n\n

    –  \u201eWarszawa \u015bredniowieczna\u201d  Tom 2 str. 191 1975<\/p>\n\n\n\n

    – Leszek Kieniewicz   \u201eSenat za Stefana Batorego\u201d \u2013 str 304 2000<\/p>\n\n\n\n

    –  Praca zbiorowa  Urski , Amikar ,Kosi\u0144ski W\u0142odarski -1994:\u201d Herbarz szlachty polskiej\u201d- str 262<\/p>\n\n\n\n

    – Tomasz Czerwi\u0144ski \u201eOsadnictwo i Budownictwo ludowe na Mazowszu p\u00f3\u0142nocno zachodnim w XIX na pocz\u0105tku XX wieku\u201d str 43 .63 1995 rok<\/p>\n\n\n\n

    –    Tadeusz Jurga, W\u0142adys\u0142aw Karpowski \u201eArmia \u201eModli 1939\u201d str 90<\/p>\n\n\n\n

    –  Ryszard Juszkiewicz  \u201eBitwa pod M\u0142aw\u0105 1939\u201d str 138 1987 rok<\/p>\n\n\n\n

    – Stanis\u0142aw Urba\u0144czyk \u201e Szkice z dziej\u00f3w j\u0119zyka polskiego\u201d \u2013 str. 155 1968 rok<\/p>\n\n\n\n

    – Praca zbiorowa : Buczek, Wolff , Wi\u015bniewsk \u201eS\u0142ownik historyczno-geograficzny ziem polskich w \u015bredniowieczu\u201d  1981 roku<\/p>\n\n\n\n

    -Wincenty Szydlik \u201e 800 lat osadnictwa w puszczy bia\u0142ej\u201d<\/p>\n\n\n\n

    –  Plan odnowy miejscowo\u015bci Dobrzankowo na lata 2014-2024 \u201eRys historyczny\u201d<\/p>\n\n\n\n

    ( uchwa\u0142a nr. Xxxvi\/281\/2014) z dnia 01,07,2014<\/p>\n\n\n\n

    – Plan odnowy miejscowo\u015bci Leszno( uchwa\u0142a nr LIV\/405\/10 dnia 12,11,2010) na lata 2010-2020  -Rys historyczny<\/p>\n\n\n\n

    – Z archiw\u00f3w diecezjalnych p\u0142ockich XIX wieku i Dekanat Przasnyski, P\u0142ock, 2000<\/p>\n\n\n\n

    – Encyklopedia powszechna \u2013Tom 7 \u2013 strona 179<\/p>\n\n\n\n

    -\u201e Polskie Si\u0142y Zbrojne w drugiej wojnie \u015bwiatowej \u201eKampania wrze\u015bniowa 1939\u201d.<\/p>\n\n\n\n

    1951-1986<\/p>\n\n\n\n

    Bibliografia (strony ternetowe)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    -google.pl<\/p>\n\n\n\n

    – www.wezewo<\/strong>.osp<\/strong>.org.pl<\/a><\/p>\n\n\n\n

    – http:\/\/genealodzy<\/strong>.pl<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    – <\/strong>WWW.zsbogate.pl<\/strong><\/a><\/strong><\/p>\n\n\n\n

    -http:\/\/docplayer.pl<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    – <\/strong>WWW.genealogia.okiem.pl<\/strong><\/a><\/strong><\/p>\n\n\n\n

    -http:\/\/rcin.org.pl<\/strong><\/p>\n\n\n\n

    –<\/strong>www.wikipedia<\/strong>.org<\/p>\n\n\n\n

    -krasne<\/strong>.pl\/<\/p>\n\n\n\n

    –<\/strong> Pradzieje Pomorza autorstwa MASSOVIA (blog<\/strong>)<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

    \n\n\n\n

    [1]<\/a> W. Konopczy\u0144ski, Polski S\u0142ownik Biograficzny, <\/em>Warszawa 1960<\/p>\n\n\n\n

    [2]<\/a> Mazowsze by\u0142o rozbite na dzielnice, kt\u00f3rymi rz\u0105dzili ksi\u0105\u017c\u0119ta z linii Piast\u00f3w. W 1351 roku Kazimierz Wielki po \u015bmierci Boles\u0142awa III Mazowieckiego przej\u0105\u0142 wi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 jego ziem. W 1355 roku Kr\u00f3l Polski przekaza\u0142 mi\u0119dzy innymi Zakroczym, kt\u00f3remu podlega\u0142o r\u00f3wnie\u017c terytorium Makowsko \u2013 R\u00f3\u017ca\u0144skie Siemowitowi III. Po jego \u015bmierci Januszowi I przypad\u0142a dzielnica z\u0142o\u017cona z ziemi ciechanowskiej, zakroczymska \u201eMakowsko R\u00f3\u017ca\u0144ska\u201d i warszawska \u201eCzersko \u0141om\u017cy\u0144ska\u201d. <\/p>\n\n\n\n

    [3]<\/a> S. Orgelbrand, Encyklopedyja Powszechna<\/em> , Warszawa, 1859-1868<\/p>\n\n\n\n

    [4]<\/a> J. Pi\u0119tka, Mazowiecka elita feudalna p\u00f3\u017anego \u015bredniowiecza, <\/em>Warszawa 1975<\/p>\n\n\n\n

    [5]<\/a> Wika, Skorcza, Zambrzykowo, Sobienie, D\u0105br\u00f3wka, Gie\u0142cza i Koslino, w 1476 posiada\u0142 te\u017c wsie Zalesie, Smoniewice,  pow. czerskim<\/p>\n\n\n\n

    [6]<\/a> W 1463 wyst\u0105pi\u0142 jako \u015bwiadek Konrada III w dw\u00f3ch dokumentach  (potwierdzenie przywilej\u00f3w nadanych w roku 1462 przez Katarzyn\u0119 ksi\u0119\u017cn\u0105 mazowieck\u0105 ziemiom p\u0142ockiej, wiskiej, p\u0142o\u0144skiej i zawkrze\u0144skiej.<\/p>\n\n\n\n

    Rysunek 1 (Autor (Mount&Blade \u2013 Symulator rycerza)<\/p>\n\n\n\n

    Herb Prawdzic<\/p>\n\n\n\n

    [7]<\/a>Zdj\u0119cie ze zbior\u00f3w OSP W\u0119\u017cewo<\/p>\n\n\n\n

     7 Las Gdzewski<\/strong> obejmowa\u0142 tereny od Gruduska i g\u00f3rnego biegu rzeki W\u0119gierki a\u017c do jej uj\u015bcia, od g\u00f3rnego biegu Sony po dzisiejsze Karniewo. Wielki las \u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 na p\u00f3\u0142nocy z puszcz\u0105 na terenie pow.  przasnyskiego i dalej z puszcz\u0105 myszynieck\u0105. Po \u015brodku Las\u00f3w Gdzewskich by\u0142 Gdzew obecna Zielona. Pierwsza wzmianka o miejscowo\u015bci Gdzew wyst\u0119puje w dokumentach w  1472 roku. <\/p>\n\n\n\n

    [8]<\/a> Ibidem<\/p>\n\n\n\n

    [9]<\/a> Studia z dziej\u00f3w osadnictwa<\/em>, Warszawa 1963<\/p>\n\n\n\n

    [10]<\/a> A. Boniecki, Herbarz polski<\/em> t. 1-16, Warszawa 1905 (1899-1913)<\/p>\n\n\n\n

    [11]<\/a> A. Bartkiewicz-Celi\u0144ska Anna, Osadnictwo ziemi ciechanowskiej XV w<\/em> 1370-1526<\/em> , Wroc\u0142aw 1970 <\/p>\n\n\n\n

    [12]<\/a> Prawo Niemieckie:<\/strong> Z inicjatyw\u0105 lokacji na prawie niemieckim wyst\u0119powa\u0142 zasad\u017aca<\/strong> i zwraca\u0142 si\u0119 o odpowiednie pozwolenie do suwerena<\/strong>. W\u0142adca feudalny wydawa\u0142 zasad\u017acy przywilej lokacyjny<\/strong>, co umo\u017cliwia\u0142o rekrutacj\u0119 osadnik\u00f3w. Przywilej lokacyjny wyznacza\u0142 prawa i obowi\u0105zki zasad\u017acy, kt\u00f3ry po zako\u0144czeniu procesu lokacji stawa\u0142 si\u0119 zwyczajowo pierwszym w\u00f3jtem w mie\u015bcie, lub so\u0142tysem – na wsi, oraz prawa i obowi\u0105zki mieszka\u0144c\u00f3w. W\u00f3jt posiada\u0142 prawo zachowania sz\u00f3stej cz\u0119\u015bci czynszu i trzeciej cz\u0119\u015bci pieni\u0119\u017cnych kar s\u0105dowych. Panu feudalnemu przys\u0142ugiwa\u0142o prawo dysponowania zyskiem z ce\u0142.<\/p>\n\n\n\n

    [13]<\/a>Na prawie che\u0142mi\u0144skim<\/strong> jedna s\u0142u\u017cba zbrojna przypada\u0142a na 20-40 w\u0142\u00f3k ziemi, na prawie pruskim jedna s\u0142u\u017cba zbrojna przypada\u0142a na 2-4 w\u0142\u00f3ki. Prawo pruskie dopuszcza\u0142o do dziedziczenia tylko syn\u00f3w, w przeciwie\u0144stwie do prawa che\u0142mi\u0144skiego, w kt\u00f3rym dziedziczy\u0142y tak\u017ce c\u00f3rki i krewni linii bocznej. Dla osadnik\u00f3w korzystniejsze by\u0142o lokowanie wsi na prawie che\u0142mi\u0144skim (mniejsze obci\u0105\u017cenie wojskowe i wi\u0119ksze prawa dziedziczenia).<\/p>\n\n\n\n

    [14]<\/a> Ibidem<\/p>\n\n\n\n

    [15]<\/a> Przasnysz<\/strong> na prze\u0142omie wieku XV i XVI wieku by\u0142 trzecim miastem po Warszawie i P\u0142ocku. Mieszka\u0142o w nim 500 rzemie\u015blnik\u00f3w r\u00f3\u017cnych profesji  (ponad 100 piwowar\u00f3w) i by\u0142o ponad 600 dom\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

    [16]<\/a> S\u0142ownik Geograficzny Kr\u00f3lestwa Polskiego<\/em>, Warszawa 1893<\/p>\n\n\n\n

    [17]<\/a> A. Powi\u0144ski, Polska z XVI wieku<\/em>, Warszawa 1895<\/p>\n\n\n\n

    [18]<\/a> Ibidem<\/p>\n\n\n\n

    [19]<\/a> S\u0142ownik historyczno-geograficznym ziem polskich w \u015bredniowieczu, <\/em>praca zbiorowa, 1981<\/p>\n\n\n\n

    [20]<\/a> Herbst, Trzebi\u0144ski Drogi w Polsce ok. 1500 r.<\/em><\/p>\n\n\n\n

    [21]<\/a> Jako kasztelan czerski Miko\u0142aj uczestniczy\u0142 w sejmikach mazowieckich odbywaj\u0105cych si\u0119 w Zakroczymiu 17 I 1464, 20 V 1465, 10 VIII 1468, 1 XI 1468 i w Nowym Mie\u015bcie 6 VI 1469.<\/p>\n\n\n\n

    [22]<\/a>Ziemia Ciechanowska w XV wieku rozci\u0105ga\u0142a si\u0119 od Czerwi\u0144ska nad Wis\u0142\u0105 na po\u0142udniu, ci\u0105g\u0142ym d\u0142ugim pasem na p\u00f3\u0142noc przez Sochocin, Ciechan\u00f3w, Przasnysz a\u017c do Janowa i rzeki Orzyc i Omulew na p\u00f3\u0142nocy .<\/p>\n\n\n\n

    Do ziemi ciechanowskiej nie nale\u017ca\u0142y miasta takie jak P\u0142o\u0144sk, Zakroczym, Mak\u00f3w Mazowiecki, R\u00f3\u017can i M\u0142awa.<\/p>\n\n\n\n

    Rysunek 2<\/strong>\ud83d\ude41 Autorem  rysunku jest Bronis\u0142aw Gembarzewski).<\/p>\n\n\n\n

    [23]<\/a> Ibidem<\/p>\n\n\n\n

    [24]<\/a>Z ziemi podarowanej Krasi\u0144skim przez Stanis\u0142awa Bogackiego powsta\u0142a jeszcze jedna wie\u015b, kt\u00f3ra nie przetrwa\u0142a do naszych czas\u00f3w, nazywa\u0142a si\u0119 W\u00f3lka Krasi\u0144ska i le\u017ca\u0142a prawdopodobnie na p\u00f3\u0142noc od Augustowa i na po\u0142udnie od Lisiog\u00f3ry, przed 1567 r. nale\u017ca\u0142a do Andrzeja Krasi\u0144skiego i liczy\u0142a sobie 5 w\u0142\u00f3k ziemi.<\/p>\n\n\n\n

    [25]<\/a>Wed\u0142ug innej teorii August\u00f3w zosta\u0142 nazwany na cze\u015b\u0107 Augusta III Sasa, kt\u00f3ry w 1754 roku podarowa\u0142 Krasnemu prawa miejskie, z kt\u00f3rych jednak nie skorzystano.<\/p>\n\n\n\n

    [26]<\/a> A. Wawrzy\u0144czyk, Gospodarstwa ch\u0142opskie w<\/em> dobrach kr\u00f3lewskich na Mazowszu w XVI i na pocz\u0105tku XVII wieku<\/em> , Warszawa 1962<\/p>\n\n\n\n

    [27]<\/a> Nie tylko wojny i choroby pustoszy\u0142y wsie, cz\u0119sto sami wolni kmiecie opuszczali swoje ziemie lub je sprzedawali i przenosili si\u0119 na Ukrain\u0119 szuka\u0107 lepszych warunk\u00f3w \u017cycia (dzia\u0142o si\u0119 to po Unii Lubelskiej z 1 lipca  1569 roku).<\/p>\n\n\n\n

    Rysunek 3(Chlopi Jan Matejko)<\/p>\n\n\n\n

    [28]<\/a> archiwa diecezjalne p\u0142ockie Dekanat przasnyski P\u0142ock 2000<\/p>\n\n\n\n

    [29]<\/a> Ibidem<\/p>\n\n\n\n

    [30]<\/a> Ibidem<\/p>\n\n\n\n

    [31]<\/a>strona  zsogate.pl<\/p>\n\n\n\n

    [32]<\/a> J. Smole\u0144ski, Z<\/em> dziej\u00f3w 7 Pu\u0142ku U\u0142an\u00f3w Lubelskich<\/em> , Warszawa 1969<\/p>\n\n\n\n

    Zdj\u0119cie ze zbior\u00f3w OSP W\u0119\u017cewo<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    B\u0105d\u017acie, {dzie}, tako m\u0105drzy, jako\u0107 s\u0105 w\u0119\u017cewie m\u0105drzy. [Kazania Gnie\u017anie\u0144skie o \u015bw. Bart\u0142omieju (kazanie 6, rok oko\u0142o 1409] Aby pozna\u0107 histori\u0119 W\u0119\u017cewa, nale\u017cy zaznajomi\u0107 si\u0119 z rodem W\u0119\u017c\u00f3w, dzi\u0119ki kt\u00f3remu na pocz\u0105tku XV wieku powsta\u0142a nasza miejscowo\u015b\u0107. Jak podaje D\u0142ugosz w swoich Kronikach, r\u00f3d W\u0119\u017c\u00f3w herbu Prawdzie (Prawdzic), pochodzi\u0142 z p\u00f3\u0142nocnej Lotaryngii, dzisiejszej p\u00f3\u0142nocnowschodniej Francji […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_editorskit_title_hidden":false,"_editorskit_reading_time":20,"_editorskit_is_block_options_detached":false,"_editorskit_block_options_position":"{}","_mc_calendar":[],"footnotes":""},"class_list":["post-12139","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/osp.wezewo.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/12139","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/osp.wezewo.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/osp.wezewo.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/osp.wezewo.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/osp.wezewo.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=12139"}],"version-history":[{"count":64,"href":"https:\/\/osp.wezewo.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/12139\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12210,"href":"https:\/\/osp.wezewo.info\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/12139\/revisions\/12210"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/osp.wezewo.info\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=12139"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}